foliowe torebki i żelazko = recykling

Jakis czas temu natknęłam się na różne wytwory z recyklingowanych torebek foliowych, niektóre rzeczy wydały mi sie całkiem fajne i postanowiłam spróbować. Postanowiłam, ale mi sie zapomniało...aż do przedwczoraj. Napadło mnie nagle w czasie porządków i musiałam już natychmiast przystąpić do działania (nie sprzątnęłam do tej pory... niech żyją kiepskie gospodynie), niestety torebek miałam niewiele dlatego kolorystyka jest jaka jest. Ale pierwsze koty ;)
Zrobiłam niewielką torebkę/saszetkę/piórnik - jak kto woli, w którym będę nosić pisadła. W ten sposób oszczędzę moją torbę przed kolejnym wylanym cienkopisem i podobnymi niespodziankami. Recyklingowy twór jest odporny na pranie, można go do woli szorować i obficie polewać wodą.

Wykonanie jest proste. Torebki foliowe można, choć nie jest to konieczne, pozbawić spodów i uszu. Kilka warstw torebek, zarówno tych super cienkich, jak i grubszych, położyłam na papierze do pieczenia. Potem przykryłam całość jeszcze jedną warstwą papieru i prasowałam aż do połączenia torebek w jedną całość.
Papier do pieczenia można w ostateczności zastąpić zwykłym, jednak trzeba się liczyć z tym, że może się mocno przykleić do torebek - coś o tym wiem, spędziłam w wannie 5 minut z ostrą szczotą i płachtą sprasowanego z folią papieru ;) Na szczęście daje się je oddzielić więc jeśli ktoś niecierpliwy, jak autorka tego bloga, niech się nie waha.


Prawie jak kopertówka ;)

Eksperymentowałam z barwieniem akwarelą, wprasowywaniem wełny akrylowej, folią bąbelkową, naprasowanką (paluch wskazujący) - tu polecam cierpliwość i delikatność, lepiej poczekać do wystygnięcia motywu przed oderwaniem warstwy papieru nośnego. Ostatecznie wyszło mi trochę za sztywne, za dużo chciałam na raz. Kolejna będzie duża torba na zakupy, niestety wieki zanim zbiorę dostateczną ilość foliowych toreb w odpowiednich kolorach ;)

żelazkowy szał

Popełniłam (w końcu!) nadruki na ciuszkach dla dzieci.
To początek realizacji pomysłu, który od dawna chodził mi po głowie, ja też chodziłam i chodziłam i szukałam odpowiednich ubranek - większość albo ma nadruk, albo jest super cienka, albo prążkowana. Znalazłam, wprasowałam i nieskromnie mówiąc bardzo mi się to podoba.
Na razie znane już motywy, ale robią się nowe.


Marzy mi się maszyna do nadruków na tkaninach, ech....

Bodki, zwane również bodziakami i koszulki dostępne są w P akamerze :)
---------------

Jutro pokaże jeszcze jedno żelazowe szaleństwo, w zupełnie innym stylu i bardzo na czasie bo kryzysowe!

leniwy wędrowiec

Niedawno Jaszmurka wymyśliła wyzwanie dla załogi projektantek I lowe scrap - album który nie wędruje jak tradycyjny wędrowiec tylko siedzi sobie spokojnie w domu i raz w miesiącu powiększa się o nowy wpis ze zdjęciem z tego miesiąca. Leniuszek czy domator?

Bazą mojego domowego wędrowca są koperty. Zdecydowałam, że potraktuję go trochę jak pamiętnik i oprócz miesięcznego scrapa wyzwaniowego będę dorzucać do kopert moje zapiski, ważne drobiazgi.

Złożone na pół koperty zszyłam najpierw po dwie , powstały w ten sposób 4 kieszonki (rozcięłam spody kopert) a potem 3 kopertowe pakieciki związałam razem wstążkami.

W styczniu motywy przewodnie to fiolet i turkus + guzik
Na zdjęciu za wiele nie widać ;) ale taki miesiąc - pełen rozmyślań, wymyślań, zlepków liter, kombinacji słów. Parowało i parowało, za wiele jednak nie wymyśliłam ale obiecuję, że lutowy wpis będzie w innym klimacie ;) chociaż nic nie wskazuje na to, że znajdę rozwiązanie.

korale w koszulkach

Drewniane korale zostały ubrane w koszulki powstałe z całkiem nowej koszulki, która po zakupie dokonanym w jakimś zamroczeniu* spoczęła w szafie i miała już nie ujrzeć światła dziennego.
Poza kolorem ... to była katastrofa.

Bez żalu przystąpiłam do darcia jej na strzępy, co polecam przy robieniu takich korali i innych rzeczy, materiał darty wygląda znacznie lepiej niż cięty, sam się zwija i nie strzępi.

Korale mają regulowaną długość, można zawiązać ściśle wokół szyi albo zwisnąć je niemal do pasa.

* zakupy w amoku prawie nie istnieją od czasu pojawienia się na świecie Misi**
Stałam się bardziej wybredna i rozważna, albo to po prostu starość i kiepski wzrok ;) Najczęściej jednak wybierając się po coś dla siebie, wracam z czymś dla niej.
----------------------------------------
**pomijam tu zakupy codzienne, spożywcze, których rzeczywiście dokonuję w stanie nie do końca przytomnym, powtarzając tylko "nie, nie, nie!" z szalonym, rozbieganym wzrokiem dozorcy pilnującego by nie runęła wieża ze słoików lub małe paluszki nie wywiercił dziur we wszystkich ciasteczkach ułożonych na ladzie.

raz, dwa, trzy

Dzikich skoków w kałużach!

Misia kończy 3 lata, zaczynamy świętowanie!.

wędrownik Chwilołap

Album gotowy :) w poniedziałek ruszy w drogę. Powstał na Noworoczną Wymianę Albumów
Zdecydowałam, że mój wpis umieszczę jako ostatnia, kiedy album do mnie wróci. Nie chciałabym nic tym wpisem sugerować, wystarczy, że cała oprawa nie jest chyba zbyt neutralna jak pierwotnie planowałam.
W interpretacji zostawiam pełną dowolność, proszę tylko o wybranie sobie czegoś z dołączonej koperty i umieszczenie tego na swoich stronach, może być w zmienionej formie :)

Album ma wymiary:18,5x14cm , strona: 15x10,5cm.

zajawka

Robię. Żeby nie było, że nic nie robię. Kończę okładkę do wędrownika, którego za moment wypuszczę w świat i na którego będę niecierpliwie czekać, jeszcze go nie wysłałam, a już jestem ciekawa jak będzie wyglądał kiedy wróci. Tytuł albumu znakomicie nawiązuje do niedoczasu w jakim się znalazłam, miotam się tam, czasem biegam w kółko i łapię chwilę - proszę się tym nie sugerować przy interpretacji ;) Następnym razem pokaże całość.

IF:resolve

lowe lowe

To, że ruszył pierwszy polski scrapowy wortal wiedzą już wszyscy, a jeśli nie wiedzą to właśnie się dowiedzieli ;) Napiszę tylko, że miło mi ogromnie, że mogę brać w tym udział. Dzięki Nulko!

kosmos

Kosmiczny notes zrobiony na zamówienie. Ma wymiar 10,5x14,8cm. W środku głównie białe kartki, pokazuję tylko barwne przekładki. Czarno białe schematy pochodzą z książki o astronomii.

wpadłam w wielką czarną dziurę w której czas pędzi jak szalony. Strasznie mi przykro, że zaniedbuję blogowe wizyty i cały milion innych spraw. Oby do świąt! Dziś pachnie u nas pierniczkami.